ปลดออก

ภาษาอังกฤษ


v dismiss
คำอธิบาย: โทษทางวินัยสถานหนึ่ง ที่ใช้ลงแก่ข้าราชการผู้กระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรงโดยสั่งให้ออกจากราชการ ผู้ถูกลงโทษปลดออกมีสิทธิ์ได้รับบำเหน็จบำนาญเสมือนว่าผู้นั้นลาออก
ความหมายเหมือนกับ: ให้ออก , ให้พ้นตำแหน่ง , ไล่ออก , ขับออก
คำที่เกี่ยวข้อง: discharge , fire , remove
ตัวอย่างประโยค: เขาถูกปลดออกเพราะคดีฉ้อโกง